Archief vooroktober 2011

Als je voor een dubbeltje geboren bent…

Zorgen over Wet Werken naar Vermogen .

Beste mensen,

De gemeenten in Nederland krijgen er extra taken bij. Veelal taken voor de meest kwetsbare burgers. Zo zal de nieuwe Wet Werken naar Vermogen de huidige bijstand, de Wajong en de Wet Sociale Werkvoorziening samenvoegen. Deze ontschotting biedt kansen en juich ik toe. Echter, de financiële randvoorwaarden zijn volstrekt ontoereikend om onze zorgplicht goed te kunnen dragen.

De hoofdlijnen van deze wet is in de Tweede Kamer besproken. Maar de uitwerking is nog altijd onduidelijk. Staatssecretaris de Krom, gesteund door PVV, CDA en VVD, houdt vast aan de uitgangspunten die hard uitpakken voor de meest kwetsbaren op de arbeidsmarkt.

In Kaag en Braassem zijn dit bijvoorbeeld  de mensen die bij de SWA (Sociale Werkvoorziening Alphen en regio) of DZB (De Zijl Bedrijven) werken. Een bevolkingsgroep die onmogelijk op eigen kracht hun weg op de arbeidsmarkt kan vinden. Deze worden vleugellam gemaakt door beperkingen op; arbeidsre-integratie, permanente aanpassingen en hulp bij een arbeidshandicap. Worden arbeidsgehandicapten hierdoor in de nabije toekomst “tweederangsburgers”? Ik sta voor deze groep en werk er keihard aan op passende oplossingen te vinden. Dit doen wij samen met de gemeenten Alphen aan den Rijn, Rijnwoude en Nieuwkoop.

Welke gevolgen heeft de nieuwe wet werken naar vermogen? 

“Wajongere Peter woont bij zijn ouders en wil dolgraag werken. Hij wordt herkeurt en voor een deel arbeidsgeschikt bevonden. De nieuw ingevoerde huishoudtoets (papa of mama heeft een inkomen) bepaalt vervolgens dat het gezinsinkomen te hoog is voor Peter’s uitkering. Nu was hij net aan het sparen om op kamers te gaan wonen voor een beetje zelfstandigheid. Door deze droom is een streep gezet.

Hierdoor is Peter nu volledig afhankelijk van een baan, waarvoor hij slechts deels geschikt is. Ook is hij hier al een paar jaar intensief naar op zoek. Geen enkele werkgever wil Peter hebben. Mocht hij eenmaal een aangepaste baan vinden (slechts 3 tot 5 procent van de werkgevers heeft  arbeidsgehandicapten in dienst) kan de werkgever met loondispensatie Peter 9 jaar lang ver onder het wettelijk minimum loon uitbetalen! Is dat loon naar werken? Onder de nieuwe wet neemt de baankans niet toe, budgetten voor begeleiding zijn geschrapt en tegelijkertijd de uitkeringen beperkt en verlaagd.” Een ernstige inbreuk op de zelfstandigheid- en zelfredzaamheid van mensen.

Een prikkel voor werkgevers om arbeidsgehandicapten duurzaam in dienst te nemen ontbreekt volkomen, met alle gevolgen van dien. Want wanneer het bedrijfsleven onvoldoende mensen aanneemt verschuiven de financiële risico’s volledig naar de gemeenten waarvoor wij geen compensatie ontvangen. Dit betekent dat gemeenten deze rekening uit de algemene middelen moeten betalen, oftewel nog meer bezuinigen!

Het is een landelijke maatregel, die we lokaal moeten uitvoeren, die de kwetsbaren in ons samenleving hard raakt. Het wordt hen nog moeilijker gemaakt in hun eigen levensonderhoud te kunnen voorzien. Meer taken. Minder geld. Een grotere kwetsbare doelgroep en een bedrijfsleven die niet op deze mensen zit te wachten. Dit is het perspectief van de nieuwe wet.

Toch zie ik ook kansen en nog openingen om de wet op sommige puntjes aangepast te krijgen en hem lokaal zo goed mogelijk in te voeren. En er zijn slimmere combinaties mogelijk met allerlei andere regelingen en kunnen we flink het kapmes zetten in allerlei administratieve processen rondom de oude regelingen. We gaan het eenvoudiger maken en aantrekkelijker voor werkgevers hun verantwoordelijkheid te nemen. De aanstaande krapte op de arbeidsmarkt gaat ons ook helpen.

Het doel van mijn inzet? Een betere positie voor deze mensen, die met plezier, motivatie en overtuiging zouden willen werken en daarmee een betere kwaliteit van leven en een groter gevoel van eigenwaarde. En, een kleiner risicoprofiel voor de gemeente.

Het motiveert mij enorm om er het beste van te maken. Want bij uitstek deze doelgroep is er één waar de overheid pal voor moet staan en een vangnet voor moet vormen. Ik vind dit écht belangrijker dan welk sportveld, rotonde, bestemmingsplan of tientje OZB dan ook! Het gaat om de basis van het leven van heel veel mensen.

Alles doet me denken aan een oud spreekwoord  ” wie voor een dubbeltje geboren is, wordt nooit een kwartje”. Maar ik werk toch aan een stuivertje meer…

Floris

Onthaasten in Griekenland. Geef Dex de rekening maar!

Beste mensen, 

Herfstvakantie 2011. Last-minute. Wat heet: Vrijdag boeken. Zondag weg. Super! Het werd Rhodos. Wat een avontuur met onze 5 maanden oude Dex. Vertrek vanaf luchthaven Rotterdam, leuk. Klein, maar van alle gemakken voorzien. Net een vliegveld op een  vakantie-eiland . En zo begon al in Nederland het vakantiegevoel. 

Dex gedroeg zich als een held op de heenweg. Alleen toen hij plots, vanuit het niets, ongelooflijke honger kreeg heeft hij geschreeuwd als een speenvarken. Maar dat kon met een flesje eenvoudig verholpen. En, met gevoel voor understatement, een luier verschonen in een vliegtuigtoilet is net iets minder comfortabel dan thuis.

Verder kregen wij alleen maar complimenten van de overige passagiers. ‘Wat was hij stil’, ‘we hebben hem niet gehoord’,  en ‘dat kan je anders treffen’. Zo werden wij op dag 1 al bang gemaakt voor de terugreis. Zou hij dan weer zo pieken? Je zou deze week bijna gaan bidden voor het eten om dit te verzoeken.. Spannend!!

Het was laat in de avond toen we aankwamen. De volgende ochtend een informatiebijeenkomst bij het hotel. Normaliter gaan  wij hier nooit heen. Als voormalig verkoper ben ik allergisch voor verhalen over excursies die je alleen bij hen zou moeten boeken ‘omdat je anders waarschijnlijk niet verzekerd zou zijn’, en de verhalen over winkeltjes met HollandInternational-stickers waarvan je dan zeker zou weten dat de merken echt zijn en de fabrieksgarantie geregeld. 

Verder uiteraard het visitekaartje die je bij bepaalde restaurants zou kunnen laten zien en je dan 10% HollandInternational korting zou krijgen. Nooit doen! Niet heengaan! Met gezond verstand, nieuwsgierigheid en avontuur kom je overal zelf achter. Dat is leuker, en veel goedkoper! 

Maar nu, vanwege de kleine Dex, dachten we dat het goed zou zijn de noodnummers te scoren en te bezien bij wie we met eventuele problemen terecht zouden kunnen. Je weet immers maar nooit. 

Een volgende keer kunnen we wel weer buiten deze meeting, zo bleek. Wel wist de hostess ons bemoedigend te vertellen dat ‘het waarschijnlijk niet de hele week zou blijven regenen’.. En weten we dat het ‘altijd verfrissende briesje in Trianta’ in de reisgids staat voor ‘een continue stevige puist wind’. (-:

De helft van de vakantie is om. Als de Grieken het komend weekend niet staken start vandaag de tweede helft. En we genieten! Heerlijk eruit. Andere omgeving. Geen WiFi, dus geen email. Los van werk en heerlijk een week van onze kleine man genieten. In deze week kwam ik er achter dat ik dit toch nog te weinig doe. Alle clichés zijn waar: wat gaat alles snel, wat is het leuk en bijzonder!

De voorspelde waarschijnlijkheid dat het ‘niet de hele week zou blijven regenen’ klopte. Na dag 3, stralend weer; excellent! Wij hebben ook niets gemerkt van stakingen en rellen in Athene. En, we hebben nergens hoeven betalen. Wij (Nederland) hebben immers de rekening al betaald. (-: De meeste Grieken bleken, na +/- 10% fooi, deze grap prima te kunnen hebben..

Omdat de eerste dagen nat, koud en winderig waren werd het boeken lezen. Ik was de eerste dagen nog zeer gehaast merkte ik bij mezelf. Als ik aan een boek begon, moest hij uit. En het liefst in 1 keer. Op elk verloren moment pakte ik mijn boek om verder te lezen. Hij moest immers uit. En als hij uit was, lagen er nog 3 in mijn koffer. Druk-druk-druk!! Maar ook dit kwam goed. Naar mate de week vorderde, de zon kwam, de wind afnam en Dex vrolijk bleef kwam ik ‘los van thuis’ en kreeg ik het echte vakantiegevoel. In de stand-by modus! Geniaal..

Ik kan het iedereen aanraden. Weg als het herfst is in Nederland. Een baby is geen belemmering om op vakantie te gaan!!

Een boek die ik las ging over de enorme schuldenberg waar we met zijn allen op zitten. Griekenland en de Nederlandse baby-boomers stonden centraal in dit boek. Het bleek dat het ‘om het even is’ als je kijkt naar de puinhoop die beiden achterlaten. 

Zowel de Grieken als onze Nederlandse baby-boomers zadelen ons, en de jeugd die alles de komende jaren zal moeten gaan terugbetalen, met een enorm probleem op. 

Minder mensen gaan werken, meer mensen met pensioen. Om hen (de babyboomers) hun (geleende) standaard te laten behouden moeten ‘wij’ langer werken en meer inleggen. Onze baby-boomers hebben genoten van de nu onhoudbare hypotheekrente aftrek wat huizen in prijzen heeft laten verdubbelen in ‘hun’ werkzame leven. Deze virtuele waarde is nog eens een extra pensioen. De stevige inflatie heeft, voor hen, geleid tot het feit dat schulden verdampt lijken. 

De bevolking zal nu gaan krimpen. Minder woningbouw dus. In combinatie met de  onhoudbare schuldstimuleringsregeling (hypotheekrente aftrek) maakt dat woningen voor jongeren onbetaalbaar zijn geworden. De hypotheek die nu onder de woning zit, waarvoor jongeren nu moeten kopen, staat in geen verhouding tot de waarde. 

Verder is onder leiding van de baby-boomers de staatsschuld, de gezinsschuld en de schulden tussen landen onderling, zo hoog opgelopen dat deze een bedreiging vormt voor de economie. Zowel de Grieken als de baby-boomers hebben veel geld uitgegeven wat ze niet hadden. Ver boven hun stand geleefd.  Dit is nu een bedreiging van ongekende omvang. We staan aan de vooravond van een diepe recessie. De grote schuldsanering. Het grote afschrijven. We hebben daarvan nu pas het voorgerecht, om in de Griekse vakantietermen te blijven; de tzatjiki. 

Deze vakantie leerde mij dat je moet genieten op de momenten dat het kan. De Grieken en de Nederlandse Baby-boomers deden dat op een manier die ogenschijnlijk leek te kunnen.  Maar niets is minder waar en iedereen heeft hieraan helaas schuld.. De Grieken niets meer als de Nederlanders. De (minder in aantal) werkenden van nu en straks zullen het moeten oplossen.. Zou de schrijver van het boek gelijk hebben? Ik vrees van wel..

Geef Dex de rekening maar. Hij is net een baby-boomer. Op vakantie geweest, van andermans centen. (-:

Floris

Het regent zonnestralen!

Beste mensen,

Het is herfstvakantie! Ik ben een weekje naar het Griekse (of Finse) eiland Rhodos! Even geen blogjes dus..

Greetz, Floris

Onbetaald, maar o zo belangrijk!

Beste mensen,

In Kaag en Braassem doen dagelijks duizenden mensen onbetaald, maar o zo belangrijk werk. Vrijwilligers verzetten op talloze plekken bergen werk. In verzorgingshuizen schenken ze koffie, op de sportclub coachen ze kinderen. De één staat op haar vrije zaterdagmorgen in de kantine van de club, een ander zorgt voor zijn zieke en oudere buurvrouw en weer een ander is actief in het jongerenwerk.

Allemaal mensen die iets voor een ander én voor de gemeenschap willen betekenen. Deze mensen vormen de ware kracht van onze dorpen. De waarde van dit werk is amper in geld uit te drukken. Dit vrijwilligerswerk bespaart de overheid jaarlijks miljoenen euro’s. Zo nemen vrijwilligers een belangrijk deel van de gezondheidszorg voor haar rekening.

Toch hebben vrijwilligers vaak het gevoel er alleen voor te staan. En soms hebben vrijwilligers zelf wel eens de hulp nodig die zij zelf vaak verstrekken. Verenigingen en stichting hebben geregeld een tekort aan mensen.  Veel verenigingen stoppen energie in het belonen van haar vrijwilligers. Het uitspreken van die waardering en het bedanken van de vrijwilligers, die onze dorpen zo kleurrijk maken, wil Kaag en Braassem ondersteunen.

Tijdens onze nieuwjaarsreceptie zal de vrijwilliger van het jaar bekend gemaakt gaan worden. Binnenkort ontvangen verenigingen formulieren waarmee ze haar toppers kunnen voordragen. En kent u vrijwilligers die niet in een vereniging georganiseerd zijn? Hou de gemeentepagina in het Witte Weekblad in de gaten. Ook zij kunnen meedoen en voorgedragen worden. Vrijwilligers moeten in het zonnetje gezet worden. Want zij zorgen ervoor dat onze samenleving bij elkaar blijft!

Greetz, Floris

Boodschappen doen lijkt makkelijker als bezuinigen. Behalve op zondag!

Beste mensen,   De gemeente Kaag en Braassem moet bezuinigen. En niet zo weinig! Ruim 2 miljoen minder uitgeven om ons huishoudboekje weer op orde te krijgen. En gezien de wereldwijde crisis is dit misschien nog niet genoeg. Er is een grote kans dat we de komende jaren opnieuw zulke forse ingrepen moeten doen.Het lijkt heel eenvoudig. Net als thuis.. Als je minder geld hebt, ga je minder uitgeven.. Bijvoorbeeld, goedkopere boodschappen. Of ergens anders je boodschappen doen. Of andere gerechten bereiden waarmee je wel voldoende binnen krijgt, maar net iets minder lekker of minder voedzaam.. En welke keuzes je daarin maakt, dat kan je allemaal snel, eenvoudig en zelf beslissen.

Bij de bezuinigingen in de gemeente is dat anders. Iedereen mag erover meepraten. We hebben alle producten in de supermarkt (alle gemeentelijke uitgaven) moeten presenteren (totale waarde 4 miljoen). Bij deze presentatie hebben we in kaart moeten brengen wat ze precies kosten, wat de ingrediënten precies zijn en wat de consequenties zijn als je die producten niet meer in je winkelwagentje doet. Daar zullen best wat foutjes in gemaakt zijn.. Maar ga er maar aan staan: een hele supermarkt!

Verder hoeven de Digros, de Plus en Coöp (de subsidieontvangers) niet volop mee te doen in de afweging die je maakt. Ook hoeven zij niet mee te bepalen in welke mate je daar je boodschappen doet. En komt de Lidl niet langs met een alternatief, goedkoper boodschappenlijstje. Ook hoeven alle andere mensen die hun boodschappen daar doen (inwoners Kaag en Braassem) niet volop mee te praten in jouw afweging. Verder staan er ook geen wetten in de weg die de keuze tussen brood of Brinta mede bepalen.

En, de kinderen uit het gezin (college van B&W) hebben niet met elkaar een compromis hoeven bedenken en een antwoord gegeven op de vraag: hoe kunnen wij met minder geld toch voldoende boodschappen doen om in leven- en gezond te blijven. Dat bepalen vader en moeder (gemeenteraad) helemaal zelf. Vader en moeder zijn met zijn tweeen. Niet met 21 (aantal raadsleden) met ieder een eigen agenda (verkiezingsprogramma/boodschappenbriefje) en belang. Verder hebben de journalisten van de krant ook minder interesse in de keuze van jouw supermarkt.

Welke producten er in welke mate in het karretje (begroting) belanden? En welke producten kiezen wij niet meer? In andere hoeveelheden, of vergelijkbare producten uit een andere winkel misschien? Daarvoor staat de gemeenteraad de komende maand. De begroting (het boodschappenkarretje) zal worden gevuld en weer leeggehaald. Er zullen producten worden gepakt en worden terug gelegd. Het is een spannende maand. Vader en moeder (gemeenteraad) gaan het uiteindelijk bepalen. Maar de krant, de kinderen, de buren en alle andere inwoners en winkels van het dorp praten mee. En dat is maar goed ook (maar niet eenvoudig)! Dat is democratie, het meest waardevolle wat er bestaat. En, het gaat over gemeenschapsgeld wat schaars aan het worden is.

We willen de rollen helder houden.. De afgelopen maanden heeft iedereen de kans gehad om aan de kinderen (college van B&W) te vertellen wat ze in het karretje willen en waarom. Komende maandag zijn papa en mama (gemeenteraad) aan de beurt om met de buren, de winkel, opa’s & oma’s (oud raadsleden/wethouders en de beste stuurlui van de wal) en de rest van het dorp te praten (inspraakavond voor de gemeenteraad). Omdat het al ingewikkeld genoeg is zullen de kinderen (college van B&W) er maandag niet bij zijn. 

Ik roep iedereen op maandagavond 10 oktober nog 1 keer van uw democratische recht gebruik te maken en invloed uit te oefenen op de inhoud van de boodschappen wagen.. Of gaat het toch de kleinere boodschappenmand worden?

De raadsleden (papa en mama) zijn de baas! En zo hoort het ook! Het is hun portemonee.

Ik ga boodschappen doen, kijken of er nog aanbiedingen zijn! Morgen (zondag) zijn bij ons de winkels dicht! Dat wilden papa en mama zo..

Floris