Als je voor een dubbeltje geboren bent…

Zorgen over Wet Werken naar Vermogen .

Beste mensen,

De gemeenten in Nederland krijgen er extra taken bij. Veelal taken voor de meest kwetsbare burgers. Zo zal de nieuwe Wet Werken naar Vermogen de huidige bijstand, de Wajong en de Wet Sociale Werkvoorziening samenvoegen. Deze ontschotting biedt kansen en juich ik toe. Echter, de financiële randvoorwaarden zijn volstrekt ontoereikend om onze zorgplicht goed te kunnen dragen.

De hoofdlijnen van deze wet is in de Tweede Kamer besproken. Maar de uitwerking is nog altijd onduidelijk. Staatssecretaris de Krom, gesteund door PVV, CDA en VVD, houdt vast aan de uitgangspunten die hard uitpakken voor de meest kwetsbaren op de arbeidsmarkt.

In Kaag en Braassem zijn dit bijvoorbeeld  de mensen die bij de SWA (Sociale Werkvoorziening Alphen en regio) of DZB (De Zijl Bedrijven) werken. Een bevolkingsgroep die onmogelijk op eigen kracht hun weg op de arbeidsmarkt kan vinden. Deze worden vleugellam gemaakt door beperkingen op; arbeidsre-integratie, permanente aanpassingen en hulp bij een arbeidshandicap. Worden arbeidsgehandicapten hierdoor in de nabije toekomst “tweederangsburgers”? Ik sta voor deze groep en werk er keihard aan op passende oplossingen te vinden. Dit doen wij samen met de gemeenten Alphen aan den Rijn, Rijnwoude en Nieuwkoop.

Welke gevolgen heeft de nieuwe wet werken naar vermogen? 

“Wajongere Peter woont bij zijn ouders en wil dolgraag werken. Hij wordt herkeurt en voor een deel arbeidsgeschikt bevonden. De nieuw ingevoerde huishoudtoets (papa of mama heeft een inkomen) bepaalt vervolgens dat het gezinsinkomen te hoog is voor Peter’s uitkering. Nu was hij net aan het sparen om op kamers te gaan wonen voor een beetje zelfstandigheid. Door deze droom is een streep gezet.

Hierdoor is Peter nu volledig afhankelijk van een baan, waarvoor hij slechts deels geschikt is. Ook is hij hier al een paar jaar intensief naar op zoek. Geen enkele werkgever wil Peter hebben. Mocht hij eenmaal een aangepaste baan vinden (slechts 3 tot 5 procent van de werkgevers heeft  arbeidsgehandicapten in dienst) kan de werkgever met loondispensatie Peter 9 jaar lang ver onder het wettelijk minimum loon uitbetalen! Is dat loon naar werken? Onder de nieuwe wet neemt de baankans niet toe, budgetten voor begeleiding zijn geschrapt en tegelijkertijd de uitkeringen beperkt en verlaagd.” Een ernstige inbreuk op de zelfstandigheid- en zelfredzaamheid van mensen.

Een prikkel voor werkgevers om arbeidsgehandicapten duurzaam in dienst te nemen ontbreekt volkomen, met alle gevolgen van dien. Want wanneer het bedrijfsleven onvoldoende mensen aanneemt verschuiven de financiële risico’s volledig naar de gemeenten waarvoor wij geen compensatie ontvangen. Dit betekent dat gemeenten deze rekening uit de algemene middelen moeten betalen, oftewel nog meer bezuinigen!

Het is een landelijke maatregel, die we lokaal moeten uitvoeren, die de kwetsbaren in ons samenleving hard raakt. Het wordt hen nog moeilijker gemaakt in hun eigen levensonderhoud te kunnen voorzien. Meer taken. Minder geld. Een grotere kwetsbare doelgroep en een bedrijfsleven die niet op deze mensen zit te wachten. Dit is het perspectief van de nieuwe wet.

Toch zie ik ook kansen en nog openingen om de wet op sommige puntjes aangepast te krijgen en hem lokaal zo goed mogelijk in te voeren. En er zijn slimmere combinaties mogelijk met allerlei andere regelingen en kunnen we flink het kapmes zetten in allerlei administratieve processen rondom de oude regelingen. We gaan het eenvoudiger maken en aantrekkelijker voor werkgevers hun verantwoordelijkheid te nemen. De aanstaande krapte op de arbeidsmarkt gaat ons ook helpen.

Het doel van mijn inzet? Een betere positie voor deze mensen, die met plezier, motivatie en overtuiging zouden willen werken en daarmee een betere kwaliteit van leven en een groter gevoel van eigenwaarde. En, een kleiner risicoprofiel voor de gemeente.

Het motiveert mij enorm om er het beste van te maken. Want bij uitstek deze doelgroep is er één waar de overheid pal voor moet staan en een vangnet voor moet vormen. Ik vind dit écht belangrijker dan welk sportveld, rotonde, bestemmingsplan of tientje OZB dan ook! Het gaat om de basis van het leven van heel veel mensen.

Alles doet me denken aan een oud spreekwoord  ” wie voor een dubbeltje geboren is, wordt nooit een kwartje”. Maar ik werk toch aan een stuivertje meer…

Floris

Deel dit bericht met anderen:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • LinkedIn
  • Hyves
  • email
  • Print

1 Reactie tot „Als je voor een dubbeltje geboren bent…“

  • Véronique Blommaart:

    Hai Floris,
    Als P&O-er begrijp ik de schroom om wajongers in te zetten in het arbeidsproces. Wij hebben dat als werkgever wel gedaan en eerlijk is eerlijk, het valt niet altijd mee. Maar met de juiste samenwerking tussen ons en de verschillende coaches komen we een heel eind. Het zou wellicht ook helpen indien de gemeenten in Nederland veel meer het criterium Social Return on Investment zouden inzetten in de aanbestedingen: arbeidsgehandicapten zijn even uit de uitkering (besparing), productief bezig (goed voor de eigenwaarde) en ze leren een vak (toekomstperspectief). Het vergt een verregaande samenwerking tussen gemeentelijke instanties en potentiële werkgevers maar volgens mij wel de moeite waard!