Archief vooraugustus 2014

Verslagenheid

Juli en augustus. Zon, zomer, vakantie. Tijd om met vrienden en familie leuke dingen te ondernemen. Thuis, elders in Nederland of in het buitenland. Leuke smsjes en whatsappjesontvangen en versturen, facebookverslagen vol foto’s van zonovergoten stranden, historische gebouwen of  hoge bergen. Ansichtkaarten volgeschreven met leuke anekdotes die bij de thuisblijvers in de bus vallen. De boodschap: maak je over ons geen zorgen, wij hebben het fantastisch. Zo hoort dat te gaan in deze tijd.

Hoe anders pakte het uit voor vier jonge mensen, vier families en nog veel meer vrienden in Kaag en Braassem. In plaats van zonnige groeten kregen zij een inktzwart bericht. Hun geliefden waren ruw uit het leven gerukt. Neergeschoten in een oorlog die niet de hunne was. Verslagenheid, onbegrip, oneindig verdriet, boosheid, slapeloze nachten is wat achterblijft. En op zijn tijd ook mooie herinneringen, maar daarvoor is op dit moment nog niet zo veel ruimte. Het leven is niet te plannen en niet te voorspellen; het loopt zoals het loopt. Het overkomt je. Dat is nu weer eens heel duidelijk geworden.

Wat ik zie in de dorpen waar Truike en Erik en Inge en Gijs woonden en opgegroeid zijn, is een enorme saamhorigheid. Maar ook van buiten die dorpen zijn mensen betrokken. Ze zoeken elkaar op, bieden steun aan elkaar en aan de naaste familie en vrienden. Zonder met het verdriet van de nabestaanden op de loop te gaan. Respectvol en zeer gemeend. Dat raakt me en ik word daar persoonlijk heel warm van. En trots. Ja, dit is zoals Kaag en Braassem is. Betrokken en behulpzaam. Samen, ook in moeilijke tijden. Daar dank ik iedereen voor. Ik wens familie, vrienden en kennissen alle kracht toe om dit oneerlijke verlies te dragen.

Floris